15 comments

1x03.Farklılık.avi

İnsanlar oldum olası farklı olmak istemiştir. Bilhassa ergenlikte. Şöyledir ki, bir insan için 15 yaşı bir hayli kritiktir. İnsanın 15 yaşında hayal dünyası bir anda genişlemeye başlar ve bu güzel canlılar "beni görün, beni seçin" cümlelerini havada karada kurmaya devam eder. Bu olay her insanda 3 aşağı 5 yukarı hatta bol bol 5 yukarı olarak görülüp, doktorlarca bilinçaltına eğilinmesi gereken konuların halaybaşısında olmasına karşın, daha çok o doktorlar sevgilisi tarafından aldatılan ya da terk edilen ya da anne-baba buhranı yaşayan insanlarla dolu olmasından mütevellit istenilen patlamayı gerçekleştiremeyen yepyeni albümlerin çıkış parçaları gibidir. "İlgi istiyorum, fark edin beni" gençliği bir amip gibi çoğalmakta ve okulda, evde, işte, her yerde, herkes birbirini tetiklemektedir. Kimisi hayatın arka bahçesini ve gerçeklerini öğrendiğini iddia ederek "batsın bu dünya" gençliği olup "gelmeyin, atlarım bak" deyip sahiden de merdivenlerden, yağmur birikintilerinin üstlerinden atlarken, kimisi de salt bunalım takılıp ota boka karşı olma eğilimindedir. Hatta karşı olmak konusunda Beşiktaş Çarşı'sını bile solda sıfır bırakmaktadırlar. Peki nedir bu "farklı olmalıyım, herkes beni fark etmeli, ben süperim değil mi?" hissiyatı? Neyin nesidir ve aslen nerelidir? Semptomlarını bildiğimiz halde neden bu hastalığa "lupus" diyoruz, neden sonuçsuz olduğunu var sayıyoruz da kıçımızı kaldırıp değişmek için çaba göstermiyoruz? İçilen pasifloralar mıdır bizi değiştirecek? Tadı çok güzeldir o da ayrı bir konu. :p İddia ediyorum, bu ucubelik daha fazla ilerlerse gerçekten ilerde sıradan biri olmak asıl farklı olmak olarak algılanıcak. İşte buraya da yazıyor ve dizimin 3.konusu olarak ilan ediyorum.